Spor yapan ve yapmayan ergenlerin yalnızlık düzeylerinin ve algılanan ebeveyn tutumlarının akademik başarıya etkisi
Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Türkiye
Tez Danışmanı: Murat Kangalgil
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Bu araştırmanın amacı spor yapan ve yapmayan ergenlerin yalnızlık düzeylerinin ve algılanan ebeveyn tutumlarının ve çeşitli değişkenlerin akademik başarıya etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2018-2019 eğitim öğretim yılı birinci döneminde Sivas İl Merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ortaokullarda eğitim-öğretim gören 7. ve 8. sınıf öğrencileri ile liselerde eğitim-öğretim gören 9. ve 10. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Buna göre 24.190 öğrenci evreni oluşturmaktadır. %5 yanılma düzeyinde ve %5 sapma miktarında 24.190 kişiden örnekleme 1435 kişi alınmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, kişisel bilgi formu, ucla yalnızlık ölçeği, kısaltılmış algılanan ebeveyn tutumları ölçeği - çocuk formu" (KAET-Ç) kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise Frekans analizi, Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis ve MANOVA testleri uygulanmıştır. Elde edilen bulgular 0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda spor yapan ergenlerin spor yapmayan ergenlere göre yalnızlık düzeylerinin daha düşük olduğu; spor yapan ve spor yapmayan ergenlerin algılanan ebeveyn tutumları arasında anlamlı farklılıklar olduğu; çeşitli değişkenlere göre yalnızlık düzeyleri ile akademik başarı düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu; çeşitli değişkenlere göre algılanan ebeveyn tutumları ile akademik başarı düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür.