Pandemi Sürecinde Müzisyen Olmak
İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, cilt.15, sa.2, ss.1338-1360, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 15 Sayı: 2
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.15869/itobiad.1848943
- Dergi Adı: İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: EBSCO Education Source, Index Islamicus, MLA - Modern Language Association Database, TR DİZİN (ULAKBİM), MLA International Bibliography, Social Sciences Abstracts, Education Source Ultimate (EBSCO), Sociology Source Ultimate (EBSCO)
- Sayfa Sayıları: ss.1338-1360
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Covid-19 pandemisi, küresel bir sağlık krizini tetiklemesinin yanı sıra kültür ve sanat alanında etkileri uzun süre hissedilecek derin bir sosyo-ekonomik kırılmayı beraberinde getirmiştir. Türkiye’de 15 Mart 2020 tarihli İçişleri Bakanlığı genelgesiyle başlayan kısıtlamalar, 21 Mart itibarıyla tüm canlı müzik faaliyetlerinin süresiz olarak durdurulmasıyla müzisyenleri çok boyutlu bir dönüşüm sürecine sürüklemiştir. Canlı müzik etkinliklerinin durması, müzisyenlerin gelir kaynaklarının kesintiye uğramasının yanı sıra, müzikal icranın sahne, beden ve dinleyiciyle kurduğu sürekliliği askıya almış, bu durum müzisyenlerin hem performans hem toplumsal görünürlük hem aidiyet boyutlarında önemli dönüşümler yaşamalarına neden olmuştur.Bu çalışma, pandemi sürecinde Türkiye’de müzisyenlerin yaşadığı çok boyutlu dönüşümü görünür kılmayı amaçlamaktadır. Araştırma, müzisyenleri yalnızca kültürel emekçi olarak değil, müzikal icra pratikleri ve icra mekanlarının dönüşümü bağlamında, aidiyet ve kimlik üreten aktörler olarak ele almaktadır. Bu doğrultuda çalışma, müzikal icrayı beden, mekân ve süreklilik ilişkisi içinde şekillenen bir pratik olarak değerlendirmektedir. Araştırma Türkiye’nin farklı şehirlerinde faaliyet gösteren 129 müzisyenle gerçekleştirilen anket çalışmasına dayanmaktadır. Anket; demografik bilgiler ve bireysel deneyimlerin yanı sıra pandemi öncesi ve sonrası çalışma koşulları, müzikal üretim ve icra biçimleri, dijital üretim pratikleri ile kriz sürecinde geliştirilen bireysel ve kolektif stratejilere ilişkin sorulardan oluşmaktadır.Elde edilen veriler, müzik alanında uzun süredir var olan sorunların pandemiyle birlikte keskinleştiğini göstermektedir. Bulgular, üretim koşullarındaki kırılganlığın arttığını, buna karşın müzikal sürekliliği korumaya yönelik icra ve dayanışma stratejilerinin belirginleştiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, pandemi koşullarında müzikal icranın dönüşümünü müzikolojik bir perspektifle ele alarak, bu dönüşümün müzisyenlik üzerindeki etkilerini görünür kılmakta ve gelecekte benzer krizlere yönelik politika üretimi ihtiyacına işaret etmekte, müzik, toplum ve kültür ilişkisine dair literatüre disiplinler arası bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.
The Covid-19 pandemic has triggered a global health crisis and brought about a profound socio-economic disruption in the fields of culture and arts, the effects of which will be felt for a long time. Restrictions in Turkey, which began with the Ministry of Interior's circular dated March 15, 2020, and the suspension of all live music activities indefinitely as of March 21, have forced musicians into a multidimensional transformation process. The suspension of live music events not only cut off musicians' sources of income but also interrupted the continuity of musical performance with the stage, the body, and the audience. This situation has caused musicians to undergo significant transformations in terms of performance, social visibility, identity, and belonging.This study aims to reveal the multidimensional transformation experienced by musicians in Turkey during the pandemic. The study evaluates musical performance as a practice shaped by the relationship between body, space, and continuity. The research is based on a survey conducted with 129 musicians working in different cities across Turkey. The survey consists of questions regarding demographic information and individual experiences, as well as working conditions before and after the pandemic, musical production and performance practices, digital production practices, and individual and collective strategies developed during the crisis.The data obtained shows that problems that have long existed in the field of music have become more acute with the pandemic. The findings reveal that fragility in production conditions has increased, while performance and solidarity strategies aimed at preserving musical continuity have become more pronounced. The study examines the transformation of musical performance under pandemic conditions from a musicological perspective, making visible the effects of this transformation on musicianship and pointing to the need for policy development for similar crises in the future.