Akademik Veri Yönetim Sistemi
Irish Journal of Medical Science (1971 -), sa.https://doi.org/10.1007/s11845-026-04435-7, ss.1-9, 2026 (Hakemli Dergi)
Giriş: Plevral efüzyonların ayırıcı tanısı ve komplike parapnömonik efüzyonların belirlenmesi klinik uygulamada önemli bir zorluk olmaya devam etmektedir. Light kriterleri rutin olarak uygulanmakla birlikte, ek plevral sıvı parametreleri seçilmiş hastalarda tamamlayıcı bilgi sağlayabilir.
Amaç: Plevral efüzyonlarda plevral sıvı laktatının ve plevral sıvı-kan laktat oranının tanısal performansını değerlendirmek ve bu parametrelerin komplike parapnömonik efüzyonlar ile drenaj yaklaşımıyla ilişkisini incelemek.
Yöntem: Bu çalışmaya plevral drenaj uygulanan 110 hasta dahil edildi. Drenaj öncesinde eş zamanlı plevral sıvı ve venöz kan örnekleri alındı ve laktat düzeyleri kan gazı analiz cihazı kullanılarak ölçüldü. Plevral efüzyonlar Light kriterlerine göre sınıflandırıldı. Tanısal performans, alıcı işlem karakteristiği (ROC) analizi kullanılarak değerlendirildi.
Bulgular: 110 hastanın 90'ında (%81,8) eksüdatif, 20'sinde (%18,2) ise transüdatif efüzyon saptandı. Plevral sıvı laktatı ve plevral sıvı-kan laktat oranı, eksüdatif ve transüdatif efüzyonlar arasında iyi bir ayrım sağlarken (EAA sırasıyla 0,912 ve 0,883, p < 0,001), tek başına kan laktatının tanısal değeri sınırlıydı. Plevral sıvı ve kan laktat düzeyleri arasında anlamlı bir korelasyon gözlenmedi. Komplike parapnömonik efüzyonu olan hastalarda, yüksek plevral sıvı laktat seviyeleri komplike efüzyonlarla ilişkiliydi (kesme değeri 5,45 mmol/L; AUC 0,883). Tüp torakostomi gerektiren hastalarda da yüksek plevral sıvı laktat değerleri daha sık gözlendi (kesme değeri 4,05 mmol/L; AUC 0,920).
Sonuç: Plevral sıvı laktatı, standart plevral sıvı analizine yardımcı bir parametre olarak kullanılabilir. Bu ölçüm, parapnömonik efüzyonlarda hastalık şiddetinin değerlendirilmesine ve drenaj gereksiniminin belirlenmesine katkıda bulunabilir; ancak ileriye dönük çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract Background Differentiation of pleural effusions and identification of complicated parapneumonic effusions remain important challenges in clinical practice. Although Light’s criteria are routinely applied, additional pleural fluid parameters may provide complementary information in selected patients. Aims To evaluate the diagnostic performance of pleural fluid lactate and the pleural fluid-to-blood lactate ratio in pleural effusions and to examine their association with complicated parapneumonic effusions and drainage approach. Methods This study included 110 patients who underwent pleural drainage. Paired pleural fluid and venous blood samples were obtained prior to drainage, and lactate levels were measured using a blood gas analyser. Pleural effusions were classified according to Light’s criteria. Diagnostic performance was assessed using receiver operating characteristic analysis. Results Of the 110 patients, 90 (81.8%) had exudative and 20 (18.2%) transudative effusions. Pleural fluid lactate and the pleural fluid-to-blood lactate ratio showed good discrimination between exudative and transudative effusions (AUC 0.912 and 0.883, p < 0.001), while blood lactate alone had limited diagnostic value. No significant correlation was observed between pleural and blood lactate levels. In patients with complicated parapneumonic effusions, higher pleural fluid lactate levels were associated with complicated effusions (cut-off 5.45 mmol/L; AUC 0.883). Elevated pleural fluid lactate values were also more frequently observed in patients who required tube thoracostomy (cut-off 4.05 mmol/L; AUC 0.920). Conclusions Pleural fluid lactate may serve as a useful adjunct to standard pleural fluid analysis. Its measurement could assist in the assessment of disease severity and drainage requirements in parapneumonic effusions; however, further prospective studies are warranted.