Multidisipliner Yaklaşımla Sağlık Turizmi, Şükran Karaca, Editör, Nobel Yayınevi, Ankara, ss.121-134, 2021
Engelli bir bireyin kamusal, özel ve sosyal ortamlarda sürekli yeni engellerle karşılaştığı yadsınamaz (Arıkan, 2002; Özsoy vd., 1997). Bu durum engelliler ile engelli ailelerini toplumdan uzaklaştırmakta ve yalnızlaştırmaktadır. Günümüzde engellilik sosyal bir sorun olarak ülkelerin ilgilenmesi gereken bir durum hâline gelmiştir. Evrensel insan haklarının ve çağdaşlığın bir gereği olarak bu bireylerin toplumun diğer kesimlerindeki insanlarla eşit şekilde yaşamlarını sürdürme hakları bulunmaktadır. Engellilerin eğitim, sağlık, adalet, ulaşım ve sosyal güvenlik gibi alanlarda toplumun diğer bireylerinden ayırt edilmeden hizmet alabilmeleri ülkelerin gelişmişlik düzeyleri için temel göstergelerdendir (Subaşıoğlu, 2008). Engelli bireylerin ve ailelerinin sosyal yaşama katılımlarını artırmak amacıyla pek çok alanda yapılan çalışmaların önemli bir parçası olarak turizm alanında da güncellemeler yapılmaktadır (Yörük, 2003). Yapılan hukuki sosyal ve ekonomik düzenlemeler neticesinde, engelli bireylerin turizm faaliyetlerine katılımlarının artmaya başlamasıyla engelli turizmi kavramı literatürdeki yerini almıştır.