Algılanan Stres ile Duygusal Yeme Davranışı Arasındaki İlişkide Bilişsel Esnekliğin Aracı Rolü


Elagöz F. Ö., Türker N.

22. Ulusal Psikoloji Kongresi, Bursa, Türkiye, 3 - 05 Ekim 2025, ss.394, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Bursa
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.394
  • Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Giriş ve Amaç: DSM-5’te resmi bir tanımı bulunmamasına rağmen duygusal yeme davranışı, bireylerin

fiziksel ve psikolojik sağlığını önemli ölçüde olumsuz etkilemektedir. Duygusal yemenin önemli bir

tetikleyicisi olan stres ise, birçok psikolojik ve fizyolojik problemin ortaya çıkmasına sebep olmakta ve

algılanan stresin şiddetine ve süresine bağlı olarak bireyin bilişsel düşünme süreci ve duygusal durumu

da olumsuz şekilde etkilenmektedir. Bununla birlikte bireyler, durumlara yönelik göstermiş olduğu

bilişsel esneklik ile değişen çevre koşullarında bilişlerini değiştirebilme ve çevresel faktörlere uyum

sağlayabilme becerisine sahiptirler. Bu bağlamda bu çalışma, algılanan stres ile duygusal yeme davranışı

arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin aracı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır.

Yöntem: Etik kuruldan izin alındıktan sonra kartopu yöntemiyle katılımcılara çalışmanın amaçları

doğrultusunda hazırlanan Demografik Bilgi Formu, Duygular ve Strese Dayalı Yeme ve Değerlendirme

Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği ve Bilişsel Esneklik Envanteri doldurtulmuştur. Çalışmanın örneklemini,

yaşları 18 ile 40 arasında değişen toplam 503 katılımcı oluşturmaktadır ve katılımcıların 155’i erkek,

348’i kadındır. (Ort. = 23.01). Bulgular: Değişkenler arası ilişkiler Pearson Momentler Çarpımı

korelasyon analizi ile, aracılık analizleri ise SPSS PROCESS MACRO eklentisi ile yürütülmüş ve güven

aralıkları bootstrap yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, algılanan stres (B = .16, SH

= .06, p<.01) ve bilişsel esneklik değişkeninin kontrol boyutu (B = .24, SH = .06, p <.001) duygusal

yeme davranışını yordamaktadır. Bilişsel esnekliğin alternatifler boyutu ise anlamsızdır. Algılanan stres

bilişsel esneklik değişkeninin kontrol boyutunu (B = .49, SH = .04, p <.001) pozitif yönde, alternatifler

boyutunu (B <.13, SH = .04, p <.01) ise negatif yönde yordamaktadır. Bilişsel esnekliğin kontrol boyutu,

algılanan stres ile duygusal yeme davranışı arasındaki ilişkide aracı rolü üstlenmektedir. (B = .12, SH =

.04, 95% CI [.05, .19]). Model, tüm değişkenlerin toplam etkisinin anlamlı olduğunu ortaya koymuştur

(F (3, 499) = 15.03, p <.001). Değişkenler, duygusal yeme davranışına ilişkin toplam varyansın %8’ini

açıklamaktadır. Tartışma ve Sonuç: Çalışmada algılanan stres, doğrudan ve bilişsel esneklik

değişkeninin kontrol boyutu aracılığıyla dolaylı olarak duygusal yeme davranışını yordamaktadır.

Alanyazında, işlevsel olmayan baş etme stratejilerine sahip bireylerin duygusal yeme davranışları

sergileme eğiliminde oldukları ortaya konmuştur. Ayrıca alan yazına göre strese yönelik boyun eğici

yaklaşımı benimseyen ve esnek düşünemeyen, mücadele etmeyen, sorunlar karşısında ne yapacağını

bilemeyen ve işlevsel baş etme kaynaklarını kullanamayanlar duygusal yeme davranışına

yönelmektedir. Bu durumda, araştırma bulgularının alan yazınla paralellik gösterdiği söylenebilir. Elde

edilen bulguların, strese yönelik bilişsel esnekliğin kazandırılmasına ve duygusal yeme davranışını

önlemeye yönelik psikolojik müdahale programlarının tasarlanmasına katkı sağlaması beklenmektedir.

Anahtar kelimeler: Duygusal yeme, algılanan stres ve bilişsel esneklik