TÜRKİYE YÜZYILI MAARİF MODELİ’NDE EĞİTİM YÖNETİMİNİN NORMATİF VE YÖNETSEL ÇERÇEVESİ


Creative Commons License

Bağçivan E.

ASES XI. INTERNATIONAL EDUCATIONAL SCIENCE CONGRESS, Ankara, Türkiye, 6 - 07 Mart 2026, cilt.11, ss.23-30, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Cilt numarası: 11
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.23-30
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Eğitim reformları, eğitim sistemlerinin yalnızca pedagojik boyutunu değil, aynı zamanda

yönetim anlayışını da yeniden biçimlendirmektedir. Millî Eğitim Bakanlığı tarafından 2025

yılında güncellenerek yayımlanan Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM), müfredat

değişikliğinin ötesinde eğitim sisteminin bütüncül dönüşümünü hedefleyen kapsamlı bir

politika metni niteliğindedir. Bu bağlamda modelin, öğretim programlarının yanı sıra eğitim

yönetiminin normatif dayanakları ve yönetsel işleyişine ilişkin bir çerçeve sunduğu

anlaşılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nde eğitim yönetiminin

hangi normatif referanslar ve yönetsel ilkeler üzerinden yapılandırıldığını ortaya koymaktır.

Çalışma nitel araştırma deseninde tasarlanmış olup veri kaynağını TYMM ana metni

oluşturmaktadır. Metin tematik analiz yoluyla çözümlenmiş; eğitim yönetimine ilişkin

kavramlar sistematik biçimde kodlanarak temalar oluşturulmuştur. Bulgular, modelde eğitim

yönetiminin iki temel boyutta ele alındığını göstermektedir. Normatif boyutta milli, manevi ve

kültürel değerlerin yönetim anlayışının temel referans çerçevesi olarak konumlandırıldığı;

eğitim yöneticisinin bu değerlerin kurumsal düzeyde temsilcisi ve taşıyıcısı olarak tanımlandığı

belirlenmiştir. Yönetsel boyutta ise beceri temelli eğitim yaklaşımı, ölçülebilirlik, kalite

vurgusu ve liderlik temelli rol tanımlarının öne çıktığı görülmektedir. Okul yöneticisinin

yalnızca idari bir aktör değil, öğretimsel lider ve kurumsal rehber olarak konumlandırılması

dikkat çekmektedir. Sonuç olarak TYMM’nin, değer temelli normatif bir zemin ile performans

ve liderlik odaklı çağdaş yönetim ilkelerini birlikte yapılandıran bütüncül bir eğitim yönetimi

perspektifi sunduğu değerlendirilmektedir. Bu durum, modelin eğitim yönetimini yalnızca

uygulama mekanizması olarak değil, politika söyleminin kurucu unsurlarından biri olarak ele

aldığını göstermektedir.