Bipolar bozukluk tanılı hastaların sosyal destek ve aile işlevselliklerinin değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, PSİKİYATRİ HEMŞİRELİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HATİCE HASDEMİR

Danışman: Meral Kelleci

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma bipolar bozukluğu olan hastaların sosyal destek ve aile işlevselliklerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır.Araştırmanın örneklemini Tokat Dr. Cevdet Aykan Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi polikliniklerine 15.03.2021-15.09.2021 tarihleri arasında başvuran ve bipolar bozukluk tanısı ile izlenen araştırmaya katılmayı kabul eden 111 hasta oluşturmuştur. Araştırmanın verileri "Kişisel Bilgi Formu", "Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği" ve "Aile Değerlendirme Ölçeği" kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Veriler; tanımlayıcı istatistikler, Bağımsız Örneklen t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Post-Hoc Tukey HSD, Tamhane's T2, regresyon ve korelesyon testi ile analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık için p<0.05 benimsenmiştir. Hastaların yaş ortalaması 41.63±12.74'tür. Hastaların %47.7'si kadın, %52.3'ü erkek olup hastalık süresi ortalaması 14.69±11.58'dir. Hastaların sosyal destek puan ortalaması 45.81±15.65 ve aile değerlendirme ölçeği puan ortalaması 2.17±0.54'dır. Hastaların en çok desteği aileden, en az desteği ise özel bir kişiden aldıkları ve aile işlevlerini sağlıksız olarak değerlendirdikleri bulunmuştur. Çalışmanın sonucunda sosyal destek ile aile işlevselliği arasında negatif yönde yüksek düzeyde ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Okur yazar olan, çalışmayan, son bir yıl içinde hastane yatışı olan, son bir yılda hastaneye yatışı iki ve daha çok kez olan, bir yıl içinde atak geçiren, ailenin isteğiyle polikliniğe gelen, kontrollere düzenli gelmeyen, kontrollere gelirken yardıma ihtiyaç duyan, kontrollere gelirken desteklenmeyen, ve iyi hissettiğinde ilaç almayı bırakan hastaların toplam sosyal destek puan ortalamaları anlamlı bulunmuş olup (<0.05) bu hastaların sosyal desteği yetersiz algıladığı ve sosyal destek artıkça aile işlevselliğinin sağlıklı algılandığı belirlenmiştir.