Atımlı UV ışık ve gümüş nanopartiküllerinin beyaz şapkalı kültür mantarı (Agaricus bısporus) yüzeyinde listeria monocytogenes'in inaktivasyonu üzerine etkileri
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, GIDA MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GAMZE KOÇER
Danışman: NENE MELTEM KEKLİK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada, dilimlenmiş beyaz şapkalı kültür mantarı üzerinde Listeria monocytogenes patojeninin atımlı UV ışık (PUV ışık) ve gümüş nanopartikülleri (AgNP) kullanılarak inaktivasyonu amaçlanmıştır. Mikrobiyal inaktivasyonun yanında; bu yöntemlerin mantarın renk, nem, su aktivitesi ve antioksidan kapasitesine olan etkileri incelenmiştir. Bunun için sap ve şapka kısımları ayrılmadan dilimlenen mantarlar, bir atımlı UV ışık sistemi içinde kuvars lambadan farklı uzaklık (5, 8, 13 cm) ve sürelerde (5, 15, 30, 45, 60 s), 4.00-101.26 J/cm2 enerji dozu aralığında atımlı UV ışığa maruz bırakılmıştır. Ayrıca, kimyasal indirgenme yoluyla sentezlenen antimikrobiyal özelliğe sahip AgNP'leri, mantar yüzeyine (98.14 μg/mL) uygulanarak L. monocytogenes üzerine etkisi incelenmiştir. Sentezlenen AgNP'leri ortalama 45 nm boyutunda ve küre şeklinde olup, SEM ve UV-Vis spektrofotometre ile karakterize edilmiştir. Atımlı UV ışık ve AgNP yöntemlerinin beraber kullanılmasıyla elde edilen sinerjistik etki de değerlendirilmiş olup; her iki yöntemin beraber kullanıldığı uygulamalarda 0.42-1.96 log kob/g aralığında değişen mikrobiyal inaktivasyon değerleri elde edilmiştir. Atımlı UV ışık uygulamasında 1.96 log kob/g ile en yüksek mikrobiyal azalma 5 cm-60 s işleminde, 0.48 log kob/g ile en düşük mikrobiyal azalma ise 13 cm-5 s işleminde meydana gelmiştir. Ag nanopartikülleri uygulamasında etkili bir inaktivasyon gözlenememiştir (~0.20 log azalma). Atımlı UV ışık uygulamasında işlem süresi arttıkça ve kuvars lambaya olan uzaklık azaldıkça mantar yüzeyinde esmerleşmenin arttığı, nem miktarı ve su aktivitesi değerlerinin ise azaldığı gözlemlenmiştir. Atımlı UV ışık (5 cm-60 s) ve AgNP'leri uygulamalarında, mantarın antioksidan aktivitesinde önemli derecede artış sağlanmıştır (p<0.05). L. monocytogenes'in inaktivasyonunun tanımlanmasında Weibull modelinin logaritmik doğrusal modelden daha uygun olduğu görülmüştür (PUV ışık için R2, 0.9292-0.9868; RMSE, 0.09-0.19; Af, 1.08-1.18; AgNP+PUV için R2, 0.9488-0.9736; RMSE, 0.09-0.18; Af, 1.11-1.17). Sonuç olarak bu çalışma, atımlı UV ışığın kültür mantarı üzerinde L. monocytogenes için potansiyel bir dekontaminasyon yöntemi olduğunu, bununla birlikte Ag nanopartiküllerinin gıdalara uygulanması konusunda daha çok araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.