Dna ftalosiyanin etkileşimlerinin UV- görünür bölge, floresans spektroskopisi, jel elektroforez ve erime yöntemleri ile incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, ANALİTİK KİMYA ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BÜŞRA PEKPAZAR
Danışman: Esra Bağda
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Genetik bilginin taşınması ve saklanması gibi en bilinen özelliklerinin yanında hücre proliferasyonundaki aktif görevinden dolayı DNA molekülü oldukça önemli bir ilaç hedefidir. Normal hücrelere nazaran kanserli hücrelerin metabolizması oldukça hızlıdır ve bu hücrelerde transkripsiyon ve DNA replikasyonu oldukça artmıştır. Bu biyolojik süreçlerin durdurulabilmesi ya da sekteye uğratılabilmesi kanser tedavisinde umut verici bir yaklaşımdır. DNA ile etkileşen moleküller hücre proliferasyonunu değiştirebileceği/sekteye uğratabileceğinden dolayı kanser ilacı olabilme potansiyellerine sahiptir. Ftalosiyaninler singlet oksijen verimi yüksek bileşiklerdir ve yeni sentezlenen ftalosiyanin bileşiklerinin fotodinamik kemoterapi ajanı olarak kullanılma potansiyelleri vardır. Bu tez kapsamında DNA ile etkileşebileceği düşünülen ftalosiyanin molekülünün ct-DNA ile etkileşimi UV- Görünür bölge, floresans spektroskopisi, jel elektroforez ve erime yöntemleri ile incelenmiştir. Tez kapsamında suda çözünür İndiyum merkez atomlu 4-(N-metil)-merkaptopiridin sübstitüe ftalosiyanin bileşiğinin çift sarmal DNA etkileşimi araştırılmıştır. Ftalosiyanin molekülünün DNA ile etkileşimi farklı tekniklerle araştırılmıştır. Ftalosiyanin bileşiğinin ct-DNA etkileşimine dair UV-Gör. spektroskopik çalışmaları sonucunda bağlanma sabiti (Kb)107 M-1 mertebelerinde bulunmuştur. Stern-Volmer eşitliğinden sönümleme sabiti 8,5×104 M-1 olarak hesaplanmıştır. Bimoleküler sönümleme sabiti ise 8,5×1012 M-1s-1 olarak bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar kapsamında yeni sentezlenen ftalosiyanin bileşiğinin ct-DNA ile etkileştiği ve bileşiğin kanser tedavisinde kullanılma potansiyeli olduğu bulunmuştur.