Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda otonomi düzeyi, problem çözme becerisi ve bu iki değişken arasındaki ilişki

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, HEMŞİRELİK ESASLARI ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NURHAYAT POLAT

Danışman: Şerife Karagözoğlu

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda otonomi düzeyi, problem çözme becerisi ve bu iki değişken arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı ve analitik olarak yapılmıştır. Çalışmanın evrenini 01 Ağustos 2016-01 Ocak 2017 tarihleri arasında, Sivas'ta bir Devlet hastanesinin dahiliye ve endokrinoloji servislerinde tip 2 diyabet tanısı ile yatan hastalar oluşturmuştur. Çalışmanın örneklemini belirlenen servislerde yatan, en az 6 ay önce tip 2 diyabetes mellitus tanısı alan, araştırmaya katılmayı kabul eden, 18 yaş üstü, bilinci yerinde, görme ve işitme engeli olmayan ve tanılanmış bir psikiyatrik hastalığı bulunmayan tüm hastalar oluşturmuştur. Çalışma verilerinin toplanmasında; Kişisel Bilgi Formu, Sosyotropi-Otonomi Ölçeğinin Otonomi Alt Ölçeği ve Problem Çözme Envanteri kullanılmıştır. Veriler SPSS 22.0 paket programına yüklenmiş ve istatistiksel analizde Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Çalışmamızda hastaların otonomi düzeyi orta düzeyin üstünde, problem çözme becerisi düşük bulunmuş olup, aralarında istatistiksel olarak anlamlı (r= -0.158, p=0.005), negatif yönlü ve zayıf bir ilişki saptanmıştır. Bu bağlamda hastaların otonomi düzeyi düştükçe problem çözme becerilerinin de azaldığı söylenebilir. Bu sonuçlar doğrultusunda sağlık profesyonelleri tarafından diyabetik hastaların otonomi düzeyi ve problem çözme becerilerini artırmaya yönelik yaklaşımların benimsenmesi ve bireylerin bu yönde güçlendirilmesi önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, Otonomi, Problem Çözme