Senaryo temelli yüksek gerçekli ve tekrarlı simülasyon yönteminin hemşirelik öğrencilerinin tıbbi hatalara eğilim, öz etkililik-yeterlilik ve durumsal kaygı düzeyleri üzerine etkisi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, HEMŞİRELİK ESASLARI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HÜLYA KOÇYİĞİT
Danışman: Şerife Karagözoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma Senaryo Temelli Yüksek Gerçekli Simülasyon yönteminin hemşirelik öğrencilerinin tıbbi hatalara eğilim, öz yeterlilik ve durumsal kaygı düzeyleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneysel nitelikte ön ve son test dizaynlı ve kontrol gruplu olarak gerçekleştirilen çalışmamız Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Etik Kurulu tarafından onaylanmış ve tüm katılımcılardan bilgilendirilmiş onam alınmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2017-2018 Bahar yarıyılı eğitim-öğretim yılında hemşirelik 2. sınıf öğrencilerinden 80 öğrenci (tekrarlı simülasyon grubu/n=40, tek simülasyon grubu/n=40) oluşturmuştur. İki kişilik gruplara ayrılan tek simülasyon grubu(20) ve tekrarlı simülasyon grubu(20) olmak üzere toplam 40 alt grup oluşturulmuştur. Bu alt gruplar 5 adımdan oluşan "Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) Tanılı Bir Hastanın Simülasyon Senaryosu" eğitimine alınmıştır. Verilerin toplanmasında Birey Tanıtım Formu, Durumluk Kaygı Ölçeği, Öz-Etkililik Yeterlilik Ölçeği ve KLL Hasta Senaryosu Beceri Değerlendirme ve Tıbbi Hata Durumu Değerlendirme (BDTHDD) Kontrol Listesi kullanılmıştır. Veriler Student t-Testi, Mann Whitney U Testi, Wilcoxon İşaretli Rank Testi, Paired Sample T Testi, Ki-Kare Testi, Kruskal Wallis H Testi, Cronbach Alfa analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmamızda grupların eğitim öncesi öz yeterlilik ve kaygı düzeyleri birbirine yakın iken, eğitim sonrası tekrarlı simülasyon grubunun istatistiksel olarak anlamlı düzeyde öz-yeterliliğinde artma ve kaygısında azalma belirlenmiştir. İlk uygulamada her iki grubun beceri düzeyi ve tıbbi hataya eğilimleri birbirine yakın iken, Tekrarlı Simülasyon grubunun ikinci uygulama sonrasında tıbbi hatalara eğilimlerinin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı ve öğrencilerden beklenen hemşirelik girişimlerini doğru yaptıkları belirlenmiştir(p<0.05). Çalışmamızda yer alan öğrencilerin büyük çoğunluğu eğitimin etkinliği için simülasyonun tekrarlı yapılması gerektiğini vurgulamıştır. Sonuç olarak tekrarlı simülasyon yönteminin hemşirelik öğrencilerinde kaygı ve tıbbi hataya eğilimi azaltmada, öz yeterliliği artırmada etkili olduğu söylenebilir. Bu bağlamda hemşirelik müfredat programlarına tekrarlı simülasyon yönteminin dahil edilmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Senaryo Temelli Yüksek Gerçekli Simülasyon Yöntemi, Tekrarlı Simülasyon Yöntemi, Tıbbi Hata, Öz Yeterlilik, Durumluk Kaygı, Hemşirelik Öğrencileri