Trikalsiyum silikat esaslı simanın farklı adeziv sistemlerle kompomer materyaline bağlantı dayanımının değerlendirilmesi


Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Diğer, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SEDEF AKSOY

Danışman: MURAT ÜNAL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmanın amacı; farklı sürelerde bekletilmiş Biodentine'in, farklı adeziv sistemler kullanılarak kompomer materyaline makaslama bağlanma dayanımının değerlendirilmesidir. Çalışmada, merkezinde 4 mm çapa ve 2 mm derinliğe sahip bir boşluk olan 350 akrilik blok hazırlandı. Biodentine üretici firmaların talimatına uygun olarak karıştırılarak, hazırlanan boşluklar Biodentine ile tamamen dolduruldu. Ardından örnekler her bir grupta 70 örnek olacak şekilde bekletme zamanlarına (12 dakika, 24 saat, 48 saat, 72 saat ve 96 saat) göre 5 gruba ayrıldı. Gruplar sırasıyla 12 dakika, 24 saat, 48 saat, 72 saat ve 96 saat olmak üzere, 37ºC' de, %100 nemli bir ortamda sertleşene kadar bekletildi. Bekletme sürelerine ait 70'er örnek içeren 5 grup, her bir grupta 10 örnek olacak şekilde 7 alt gruba ayrıldı; Grup 1: Prime&Bond NT (PB), Grup 2: Single Bond Universal/Scotchbond Universal self-etch uygulama (SBU-SE), Grup 3: Single Bond Universal/Scotchbond Universal etch and rinse uygulama (SBU-ER), Grup 4: All Bond Universal self-etch uygulama (ABU-SE), Grup 5: All-Bond Universal etch and rinse uygulama (ABU-ER), Grup 6: G-aenial Bond/G-Bond Plus self-etch uygulama (GB-SE), Grup 7: G-aenial Bond/G-Bond Plus etch and rinse uygulama (GB-ER). Bütün gruplarda ilgili adeziv sistem, üretici firmanın talimatlarına uygun şekilde Biodentine üzerine uygulandıktan sonra kompomer materyali(Dyract XP) ortasında 2 mm çap ve 2 mm yüksekliğinde boşluk bulunan metal bir kalıp yardımıyla Biodentine üzerine yerleştirildi. Polimerize edilen örnekler 37oC'de %100 nemlilikte 24 saat boyunca bekletildi. Makaslama bağlanma dayanımı testi universal bir test cihazında 1 mm/dakika hızında gerçekleştirildi. Makaslama bağlanma dayanımı değerleri MPa cinsinden hesaplandı. Makaslama bağlanma dayanımı testi uygulanan her bir örneğin kırılma yüzeyleri stereomikroskop ile X25 büyütme altında incelenerek kırılma tipleri belirlendi. Örneklerdeki kırılma tipleri Biodentine içinde koheziv, kompomer içinde koheziv, adeziv ve miks olarak sınıflandırıldı. Daha sonra 12 dakika ve 96 saat gruplarından rastgele 2 örnek seçilerek çeşitli büyütmeler altında SEM görüntüleri elde edildi. Gruplar arasında medyan makaslama bağlanma dayanımı yönünden farkın önemliliği bağımsız grup sayısı iki olduğunda Mann Whitney U testiyle ikiden fazla grup arasındaki farkın önemliliği ise Kruskal Wallis testiyle incelendi. Tüm çoklu karşılaştırmalarda Tip I hatayı kontrol edebilmek için Bonferroni Düzeltmesi yapıldı. PB ve ABU-SE grupları dışındaki gruplarda, Biodentine'in 12 dakika bekletildiği örneklerde diğer bekletme sürelerine ait örneklerden istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha düşük makaslama bağlanma değerleri elde edilirken; diğer bekletme süreleri arasında makaslama bağlanma dayanımları yönünden istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Adeziv sistemlerin makaslama bağlanma dayanımı performansları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. SE ya da ER teknikle uygulamanın, universal adeziv sistemlerin Biodentine'in kompomere makaslama bağlanma dayanımları üzerinde istatitiksel olarak anlamlı bir etkisinin bulunmadığı görülmüştür. Stereomikroskop ve SEM görüntülerinde, 12 dakika gruplarında Biodentine içerisinde daha yüzeyel koheziv kırıklar gözlenirken; 4. gün gruplarında daha derin koheziv kırıklar görülmüştür.