İnsan Servikal Kanser (Hela) Hücreleri Üzerine Nanotaşıyıcı Sistemlere Yüklenmiş Doksorubisin'in Sitotoksik Etki ve Bazı Genlerin Ekspresyon Profillerinin Belirlenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Kenan utku
Danışman: Yavuz Siliğ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Servikal kanser, gebelik çağındaki kadınları etkileyen jinekolojik kanserlerden biridir. Kadınlarda dördüncü en yaygın kanser servikal kanseridir. Servikal kanser tedavisinde kullanılan ilaçlar arasından biri Doksorubisin (DOX) dir. DOX geniş bir antikanser aktivite spektrumuna sahiptir, ancak ciddi yan etkileri özellikle kardiyotoksisitesi nedeniyle klinik uygulaması sınırlıdır. Bu dezavantajlar azaltmak ve doksorubisinin antikanser etkinliğini arttırmak amacıyla, bu çalışmada ilk olarak titanyum dioksit (TiO2) nanoparçacıkları sentezlendi. Ancak TiO2'nin toksisitesi çok yüksek olduğu için polietilen glikol (PEG) ile modifiye edilerek yeni bir ilaç dağıtım sistemi, nanotaşıyıcı sistemi oluşturuldu. Son olarak sentezlenen nano taşıyıcı sistem anti kanser ilaç DOX ile modifiye edildi. İnsan servikal kanser hücre hattı (HeLa) üzerine sentezlenen TiO2, DOX, PEG-TiO2, PEG-TiO2-DOX nanoparçacıkları uygulayanıp, sitotoksik dozları MTT yöntemi kullanarak belirlendi. İnsan servikal kanser hücre hattı HeLa üzerine 24, 48 ve 72 saat boyunca TiO2, DOX, PEG-TiO2, PEG-TiO2-DOX ilaçlarının farklı konsantrasyonları (0,5-50µg/ml) uygulanıp IC50 dozları hesaplandı. Bu ajanlar arasında en aktif 72 saat sonrası TiO2 ve DOX olduğunu tespit edildi. PEG-TiO2-DOX nanotaşıyıcı temelli ilacın IC50 6.467±0.135 µg/ml olduğu saptandı. Sonraki aşamada, 48 saat inkübasyon nedeniyle her ilaç için elde edilen IC50 dozlarını HeLa hücre hattı üzerine uygulanıp 48 saat inkübe edildi ve hücrelerden RNA izole edildi. RNA örneklerinden cDNA senteze eildi ve bu örneklerde GPX1, SOD1, CAT, PRDX1, CSNK1A1, CTNNB1, CCND1, NFKB1, TOP2A, BAX, NQO1 ve ABCB1 genlerinin ekspresyon düzeyleri kantitatif PCR (qPCR) yöntemiyle belirlendi. En sona PEG-TiO2-DOX nanotaşıyıcı temelli ilacın tüm genlerin ekspresyonunu artırdığı tesbit edildi. TiO2 nanoparçacıkların GPX1, PRDX1 ve CTNNB1 genlerin ekspresyonu azaltırken, tüm diğer genlerinin ekspresyonu arttırdığı belirlendi. DOX ilacı ise CTNNB1 geni hariç tüm diğer genlerin ekspresyonu arttırdığı saptandı. PEG-TiO2 CTNNB1, CCND1, NFκB ve ABCB1 genlerin ekspresyonu azaltırken, tüm diğer genlerin ekspresyonu arttığı tespit edildi. Anahtar kelimeleri: Servikal Kanser, Hela, Doksorubisin, Nanoparçacık, Gen Ekspresyonu, GPX1, SOD1, CAT, PRDX1, CSNK1A1, CTNNB1, CCND1, NFKB1, TOP2A, BAX, NQO1, ABCB1.