Farklı kök kanal dezenfeksiyon prosedürlerinin postoperatif ağrı üzerine etkisinin değerlendirilmesi


Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: İBRAHİM AKDENİZ

Danışman: Demet Altunbaş

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmada geleneksel iğne irrigasyonu, sonik aktivasyon, pasif ultrasonik aktivasyon ve KTP lazer ile yapılan kök kanal dezenfeksiyonu işlemlerinin postoperatif ağrı üzerine etkisi araştırıldı. Çalışmaya asemptomatik devital tek kök ve tek kanallı mandibular premolar dişe sahip olan 80 hasta katıldı. Hastalar rastgele dört gruba ayrılarak her bir gruba farklı final irrigasyon ve dezenfeksiyon prosedürü uygulandı; geleneksel iğne irrigasyonu (Gİİ), sonik irrigasyon (Sİ), pasif ultrasonik irrigasyon (PUİ) ve KTP lazer ile dezenfeksiyon. Mandibular anestezi uygulanarak rubber dam ile izole edilen dişe giriş kavitesi açıldı. Çalışma boyu belirlenerek kök kanal preparasyonu One Curve döner alet sistemi kullanılarak yapıldı. Preparasyon işlemleri sırasında toplam 6 ml %2,5'lik NaOCl solüsyonuyla 31 G yandan delikli irrigasyon iğnesi kullanılarak 2 ml/20 sn hızla irrigasyon yapıldı. Daha sonra önceden belirlenen aktivasyon ve dezenfeksiyon gruplarına göre son irrigasyon prosedürü uygulandı. Son irrigasyon, toplam 6 ml %2,5'lik NaOCl solüsyonu ile her biri 20 sn uygulanan üç irrigasyon döngüsünden oluştu. Her irrigasyon döngüsü sonrasında Gİİ ve KTP lazer grubunda 20 sn bekleme, Sİ ve PUİ gruplarında ise 20 sn aktivasyon yapıldı. Daha sonra 2 ml %17'lik EDTA ile 1 dk süreyle irrigasyon yapılarak sonrasında 1 dk bekleme/aktivasyon yapıldı. Son yıkama solüsyonu olarak 2 ml distile su kullanıldı. KTP lazer grubunda steril kağıt konlarla kurulanan kök kanalına KTP lazer uygulandı. Kök kanalı guta perka ve AH Plus patı kullanılarak tek kon tekniğiyle dolduruldu. Dişin, aynı seansta rezin kompozit restorasyonu yapıldı. yapıldı. Ağrının değerlendirilmesi amacıyla hastaya işlem sonrası ağrı değerlendirme formu verilerek ağrının şiddetini 6, 24, 48 ve 72. saat ile 7. günde GAS üzerinde işaretlemesi istendi. 7. gün klinik kontrolü ve perküsyon değerlendirmesi yapıldı. Veriler; Shapiro-Wilk, varyans analizi, Tukey testi, Bonferroni, Kruskal-Wallis testi, Man Whitney U testi, Friedman testi, Wilcoxon testi ve Ki-kare testleriyle istatistiksel olarak analiz edilerek anlamlılık düzeyi p 0,05). Tüm gruplarda en yüksek postoperatif ağrı skorları 6. saatte kaydedildi. Yaş ve cinsiyet değişkeni postoperatif ağrı düzeylerinde anlamlı fark yaratmazken periapikal lezyonu olan hastalar Gİİ grubunda 6. saatte, Sİ grubunda 48. saatte ve tüm hastalar değerlendirildiğinde ise 48. saatte anlamlı olarak daha düşük postoperatif ağrı skoru bildirdi. Bu çalışmanın sınırlamaları dahilinde uygulanan kök kanal dezenfeksiyon prosedürleri postoperatif ağrı yönünden anlamlı farklılık göstermedi.