Farklı irrigasyon teknikleriyle kök kanalından uzaklaştırılan kalsiyum hidroksitin kanal dolgu patının dentin tübüllerine penetrasyonuna etkisinin konfokal lazer mikroskop (clsm) ile değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATMA KANMAZ
Danışman: DEMET ALTUNBAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu in-vitro çalışmanın amacı, kalsiyum hidroksitin (Ca(OH)2) farklı irrigasyon teknikleri ile kök kanalından uzaklaştırılmasının, kanal patının dentin tübüllerine penetrasyonuna etkisinin konfokal lazer taramalı mikroskop (CLSM) ile değerlendirilmesidir. Çalışmada 70 adet çekilmiş insan tek köklü premolar dişleri kullanıldı. Kök kanalları ProTaper Next Ni-Ti döner aletler ile X4'e kadar (.06/40) şekillendirildi. Örnekler her biri 10 dişten oluşan 7 farklı gruba rastgele ayrıldı. Kök kanal şekillendirme prosedürlerinden sonra kök kanalları Ca(OH)2 patı ile dolduruldu. Tüm örnekler 1 hafta boyunca 37o C'de %100 nemli bir ortamda bekletildi. Daha sonra Ca(OH)2, farklı irrigasyon teknikleri (geleneksel irrigasyon, EndoActivator, EndoVac, pasif ultrasonik irrigasyon (PUI), neodymium:yttrium-aluminum-garnet (Nd:YAG) lazer, foton-indüklü fotoakustik dalgalanma (PIPS) tekniği) kullanılarak kök kanallarından uzaklaştırıldı. Kanallar kâğıt konlarla kurulandı ve Rhodamine B ile işaretlenmiş AH Plus kanal patı kullanılarak soğuk lateral kondensasyon yöntemi ile dolduruldu. Dişler apeksten 4, 8 ve 12 mm uzaklıkta yatay olarak kesildi ve patın dentin tübüllerindeki penetrasyon derinliği, penetrasyon alanı ve penetrasyon yüzdesi CLSM altında incelendi. Verilerin istatistiksel analizinde One-Way Anova, Tukey ve Bonferroni testleri kullanıldı. Tüm irrigasyon tekniklerinin orta ve koronal bölgelerdeki dentin tübül penetrasyon derinliği, alanı ve yüzdesi değerleri apikal bölgeye göre daha yüksek bulundu. Maksimum penetrasyon derinliği açısından apikal ve koronal bölgede gruplar arasında istatistiksel olarak fark bulunamadı (p>0,05). EndoActivator ve kontrol gruplarının, orta bölgede geleneksel irrigasyondan anlamlı olarak farklı olduğu tespit edildi (p 0,05). Kontrol grubu orta bölgede geleneksel irrigasyon, EndoVac, PUI ve Nd:YAG'dan anlamlı derecede farklı bulundu (p 0,05). Koronal bölgede ise EndoActivator'un, PUI'ye göre anlamlı olarak daha etkili olduğu tespit edildi (p<0,05). Bu çalışmanın sınırlamaları dâhilinde, irrigasyon tekniklerinin tümünün dentin tübüllerinin yüzeyel bölgelerindeki Ca(OH)2 medikamentini yeterince uzaklaştırdığı tespit edildi. EndoActivator ve PIPS tekniklerinin diğer deney gruplarına göre kök kanallarından Ca(OH)2'i etkili bir şekilde uzaklaştırdığı görüldü. Anahtar Sözcükler: Kalsiyum Hidroksit, İrrigasyon, Konfokal Mikroskop, Pat Penetrasyonu.