Hemşirelik öğrencilerinin düşük ve yüksek gerçeklikli simülatör ile aspirasyon becerisini öğrenmede yaşadığı kaygı, memnuniyet ve kendilerine güven düzeyinin belirlenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, HEMŞİRELİK ESASLARI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ŞEYDA ORHAN
Danışman: Şerife Karagözoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmamızın amacı hemşirelik öğrencilerinin Düşük Gerçeklikli Simülatör (DGS) ve Yüksek Gerçeklikli Simülatör (YGS) ile aspirasyon becerisini öğrenmede yaşadığı kaygı, memnuniyet ve kendilerine güven düzeyinin belirlenmesidir. Ön-Sontest, desenli deneysel tipteki bu araştırma 80 öğrenci ile 2017-2018 eğitim döneminde gerçekleştirilmiştir. Cumhuriyet Üniversitesi Etik Kurulu tarafından onaylanmış ve tüm katılımcılardan bilgilendirilmiş onam alınmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Tanıtıcı Özellikler Formu, Aspirasyon Bilgi ve Becerisi Değerlendirme Formu (ABDF), Spielberger Durumluk Kaygı Envanteri (SDKE), Öğrenci Memnuniyeti ve Öğrenmede Kendine Güven Ölçeği (ÖMÖKGÖ) ve Simülasyon Tasarım Ölçeği (STÖ) kullanılmıştır. Öğrencilere aspirasyon becerisine yönelik eğitimi içeren ve araştırmacılar tarafından hazırlanan video kaydı verilerek uygulamaya gelmeden önce konuyu tekrar etmeleri istenmiştir. Beceri eğitimi öncesinde YGS grubu öğrencilerine prebrifing, DGS grubu öğrencilerine uygulamaya ön hazırlık aşaması ile bilgilendirme gerçekleştirilmiştir. Bu aşamadan sonra her iki gruba da TÖF ve SDKÖ uygulanmıştır. YGS grubunun beceri eğitimi endotrakeal aspirasyon uygulamasına yönelik bir senaryo eşliğinde, DGS grubunun uygulaması ise senaryo ile benzer içerikli olgu sunumu ile gerçekleştirilmiştir. Kullanılan simülasyon yöntemi doğrultusunda YGS grubunda kolaylaştırıcı ile eğitime yön verilmiş, DGS grubunda ise öğrenciye eğitimci müdahalesi olmadan uygulama akışı sağlanmıştır. Her iki grupta da öğrenciler birer birer uygulamaya alınmış, eğitim yaklaşık olarak 20-30 dk sürmüş ve eğitim süresince araştırmacı tarafından beceri değerlendirilmiştir. Uygulama sonrasında DGS grubundaki öğrencilerle işlem basamakları üzerinden tartışarak, YGS grubundaki öğrencilerle debrifing aşamasında video kaydı üzerinden geribildirim vererek tartışılmıştır. Eğitimin sonrasında tüm öğrencilere SDKE, ÖMÖKGÖ ve STÖ öğrencilere tekrar uygulanmıştır. Toplanan verilerin analizinde Student t-Testi, Paired sample t-Testi,Ki-kare analizi Frekans, Yüzde ve Cronbach Alfa analizi uygulanmış ve analizler SPSS for v-23.0 istatistik paket programı ile yapılmıştır. Bulgularımıza göre araştırmaya alınan DGS ve YGS grubundaki hemşirelik öğrencilerinin eğitim öncesi ve eğitim sonrası kaygı düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı(p>0.05), her iki grubundaki öğrencilerin eğitim öncesine göre eğitim sonrasında kaygı düzeylerinin azaldığı ve daha fazla azalmanın YGS grubundaki öğrencilerde olduğu, aspirasyon işlemine yönelik bilgi ve beceri puanlarının, eğitim sonrası kendilerine güven düzeylerinin, problem çözme becerilerinin, hedefe ve bilgiye ulaşma düzeylerinin YGS grubunda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu(p<0.05), eğitim sonrasında her iki grupta da eğitim yönteminden memnuniyet düzeyinin yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak düşük ve yüksek gerçeklikli simülatör ile başarılı bir beceri eğitiminin gerçekleştirilebildiği ancak, iyi hazırlanmış bir senaryo ve daha yüksek teknoloji kullanımı ile öğrencilerin bilgi-beceri, kendine güven, hedefe ulaşma ve problem çözme becerilerinin daha fazla artırılabileceği söylenebilir. Dolayısı ile hemşirelikte beceri eğitiminde senaryoya dayalı HFS yönteminin kullanımı ve yaygınlaştırılması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik Öğrencisi, Düşük ve Yüksek Gerçeklikli Simülasyon, Kaygı, Memnuniyet ve Kendine Güven, Bilgi ve Beceri Düzeyi